Ես իրեն տխուր չեմ կարողանում հիշել, այդ տեսակ մարդ էր նա, կյանքով, երջանկությամբ լի, բոլորին երջանկություն սովորեցնեող, թվում էր թե բոլոր ցավերին թեթև նայող, բայց դե..․ ․ լրագրողների հետ զրույցում ասաց վաստակավոր արտիստ Դավիթ Հակոբյանը։
Նա Լալա Մնացականյանի հետ կապված պատմություն հիշեց՝ նշելով, որ նրան միշտ հիշելու է ուրախ։
«Մի ներկայացում էինք արել, որտեղ ես մահացածի դեր էի խաղում, նկարը սև ժապավենով առաջին պլանում դրված էր։ Լալան չէր նայել ներկայացումը, մտնում է ու տեսնում իմ նկարը՝ սև ժապավենով ու սկսվում է հիստերիկան մոտը. «ո՞նց թե մեռել է Դավիթը, էս ինչա՞» ու չի լսում մյուսներին։ Մի կերպ հանգստացնում են, ուշքի են բերում։ Հաջորդ օրը մոտեցա ձեռքս դրեցի ուսին, ասեցի «Լալա՜»։ Հռհռում էր, գրկել էր ու բաց չէր թղնում, ոնց որ էն աշխարհից եկա»,-հիշեց դերասանը։
